หาย (Gone for good)
posted on 09 Oct 2009 01:29 by thierrysan in book
ฮาร์ลาน โคเบน : เขียน
อริณี เมธเศรษฐ : แปล
แพรวสำนักพิมพ์
ผมเคยอ่านงานของโคเบนอีกเรื่องหนึ่งชื่อ "อย่าบอกใคร" (Tell no one) ปรากฏว่าช่วงนั้นงานยุ่งมาก จนต้องคืนร้านเช่าหนังสือไปก่อน มาพักนี้เริ่มพอว่าง (ไม่ถึงกับว่างมากนัก แต่ก็อดไปหาหนังสือมาอ่านไม่ได้ แหะๆๆ) เลยลองหยิบเรื่องนี้ซึ่งเป็นนักเขียนคนเดียวกันมาอ่าน ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลย งอมแงมตั้งแต่หน้าแรกเลยทีเดียว
ปกหลังของหนังสือโปรยว่า
"ตั้งแต่เด็กมาแล้วที่วิลล์ ไคลน์ มองเคนพี่ชายของตนเป็นฮีโร่ตลอดมา จนกระทั่งมีผู้พบศพเเฟนเก่าของวิลล์ถูก "ฆ่าข่มขืน" ในห้องใต้ดินที่บ้านของเธอเอง เคนตกเป็นผู้ต้องสงสัย แล้วเขาก็หายตัวไป ไม่มีใครในครอบครัวได้ยินข่าวคราวของเขาอีก ทุกคนรวมทั้งวิลล์เชื่อว่าเขาคงตายไปแล้ว
สิบเอ็ดปีต่อมา วิลล์ผู้ซึ่งเชื่อมั่นในความบริสุทธิ์ของพี่ชายเสมอมา พบหลักฐานว่าเคนยังมีชีวิตอยู่ ขณะที่เขารู้สึกเหมือนถูกทรยศอีกครั้ง และแล้วแฟนคนปัจจุบันของเขาก็หายตัวไป ทิ้งหลักฐานไว้มากมายว่าตัวเธอไม่ใช่คนที่วิลล์เชื่อตลอดมาว่าเธอเป็น เรื่องราวลึกลับสองเรื่องเข้ามาแปรเปลี่ยนชีวิตของเขา และเมื่อความลับเริ่มคลี่คลายขึ้นมาทีละอย่าง วิลล์ก็ได้รู้ความจริงที่น่าตื่นตะลึงของคนที่เขารัก พี่ชาย และแม้กระทั่งตัวของเขาเอง เขารู้ดีว่าต้องสืบไปจนถึงที่สุด เพราะความจริงที่เลวร้ายที่สุดยังไม่เปิดเผย...”
สิ่งที่โดดเด่นที่สุดของเรื่องนี้ที่ผมรู้สึกได้คือ สำนวนการแปลที่เยี่ยมยอด กระชับฉับไว เหมาะกับเนื้อเรื่องที่มีการคลายปมทีละเปราะๆอยู่ตลอดเวลาแทบทุกหน้าก็ว่าได้ เป็นการพลิกความคาดหมายของผู้อ่านอย่างยากที่จะคาดเดา
ผู้เขียนนำความสัมพันธ์ของตัวละครมาผูกโยงเรื่องได้อย่างแยบยลจนเป็นบ่อเกิดของปมทั้งหมดของเรื่อง แต่ผมคิดว่านี่เป็นข้อเสียอย่างหนึ่งที่ทำให้ตัวละครใหม่ๆในเรื่องผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด จนทำเอานักอ่านความจำสั้นอย่างผมถึงกับสับสนมึนงง จำตัวละครสลับกันไปมา เพราะตัวละครเหล่านี้เผอิญมีความใกล้ชิดสนิทสนมกันเกินไป หรือบางตัวละครก็มีชื่อที่คล้ายกันมาก บางครั้งผู้เขียนก็สร้างตัวละครขึ้นมามากเกินความจำเป็นไปหน่อย
ที่ผมประทับใจอย่างหนึ่งในเรื่องนี้ก็คือ ความสัมพันธ์ที่แนบชิดอบอุ่นของคนในครอบครัว บางตอนอ่านไปอ่านมาทำเอาผมซึ้งจนน้ำตาซึม โดยเฉพาะฉากที่เคนได้กลับมาเจอหน้าทุกคนในครอบครัวอีกครั้งในรอบสิบเอ็ดปี เขาโผเข้ากอดวิลล์น้องชายตัวเองอย่างสุดแรง แล้วทั้งสองก็หยอกล้อเล่นกันเหมือนที่เคยทำกันเมื่อสมัยเด็กๆ เป็นภาพที่หายากในงานเขียนของชาวตะวันตก
ยังไงลองหามาอ่านกันดูนะครับ โดยเฉพาะหนอนหนังสือแนวลึกลับสืบสวนสอบสวน รับรองไม่ผิดหวัง